Bijzonder ouders

Mijn ouders hebben soms bijzondere idee’s dat me verrassen laten. Op een gewone dag in de zomer, toen ik binnen mijn slaapkamer ging, zag ik een hoop verse bonen buitenhuiden op de vloer. Vanzelfsprekend had mijn moeder pas bonen klaargemaakt, niet in de keuken maar in mijn slaapkamer! Ik riep aan mijn moeder: “ Neem je mijn slaapkamer als keuken nu?” Rustig antwoordde zij : “ Nee, maar de aircon is aandoen in jouw kamer, het blaast wat koelte toe.” … OK, Eerlijk genoeg…

Mijn vader heeft iets anders. Hij had zijn eigen riem gewijzigd en was lekker trots op henzelf. Hij wilde erop rollen en ermee banden met een fijne touw. Maar hij was te lui om een touw op te zoeken. Er hing een chinees knop met een lange baard naastbij als een decoratie van de kamer. Dat gaf hem een “creatieve inspiratie” van zijn luie ziel. In plaats van een gewone touw opzoeken, sluipaardig sneden hij enkele snaren af van de knop… Ik heb alles gezien maar bleef mijn mond sluiten tot het eten, hij kon niet henzelf helpen lachen.

Correctie:

Mijn ouders hebben soms bijzondere ideeën die me (best / nogal) verrassen. Op een gewone dag in de zomer, trof ik toen ik mijn slaapkamer binnen ging , een hoop verse bonnendoppen op de vloer aan. Kennelijk / Klaarblijkelijk had mijn moeder net / pas bonen gedopt, alleen niet in de keuken, maar in mijn slaapkamer! Ik riep naar mijn moeder : “Gebruik je mijn slaapkamer als keuken nu?” “Nee, maar de airco staat nu aan en het blaast wat koelte toe.” antwoordde ze geruststellend.

Mijn vader had ook zo’n briljant idee. Hij had de brede riem van zijn marine uniform smaller gemaakt zodat hij door de riemlussen past. Hij rolde de riem op en wilde er een touwtje omheen binden, maar (hij) had geen zin om een touwtje te zoeken.  In de kamer hing een chinese knoop met een lange kwast ter decoratie. Er kwam toen een slim en gemakzuchtig ideetje in hem op. Want liever lui dan moe! In plaats van een gewoon touwtje te zoeken, sneed hij stiekem enkele slierten van de knoop af… Ik heb alles zien gebeuren maar hield mij mond (zei er niets over) tot we aan tafel zaten te eten. Hhij hield het niet meer van het lachen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *